File Name : DSC_9337.JPGFile Size : 2.6MB (2753290 Bytes)Date Taken : 2005/02/08 09:09:29Image Size : 3008 x 2000 pixelsResolution : 300 x 300 dpiBit Depth : 8 bits/channelProtection Attribute : OffHide Attribute : OffCamera ID : N/ACamera : NIKON D100 Quality Mode : N/AMetering Mode : Center-WeightedExposure Mode : Aperture PrioritySpeed Light : NoFocal Length : 400 mmShutter Speed : 1/1000 secondAperture : F6.3Exposure Compensation : 0 EVWhite Balance : N/ALens : N/AFlash Sync Mode : N/AExposure Difference : N/AFlexible Program : N/ASensitivity : N/ASharpening : N/AImage Type : ColorColor Mode : N/AHue Adjustment : N/ASaturation Control : N/ATone Compensation : N/ALatitude(GPS) : N/ALongitude(GPS) : N/AAltitude(GPS) : N/A

హంసలను వేటాడొద్దు [3]

Download PDF ePub MOBI

దీని ముందు భాగం

జరిగిన కథ: యెగార్ పొలుష్కిన్ అమాయకుడు. కానీ నిపుణుడైన వడ్రంగి. భార్య హారిటీనా అతణ్ణి అసమర్థునిగా జమకట్టి నిత్యం నస పెడుతూ, దెప్పి పొడుస్తూ ఉంటుంది. హారిటీనా చెల్లి మార్యా, ఆమె భర్త ఫ్యొడార్ ఇపటొవిచ్ బుర్యానోవ్ లు కూడా అదే ఊళ్ళో ఉంటారు. ఫ్యొడార్ ఊరి చుట్టు పక్కల అడవులు కొట్టించి కలప వ్యాపారం చేసి ధనవంతుడవుతాడు. అతను కూడా యెగార్ ను అసమర్థునిగానే భావిస్తాడు. కానీ వడ్రంగం పనిలో అతని నైపుణ్యం తెలిసి అతని చేతే తన ఇల్లు కట్టించుకుంటాడు. తన పాత ఇల్లు యెగార్ కి ఇస్తాడు. యెగార్ కొడుకు కోల్కా కూడా తండ్రిలాగే అమాయకుడు, మంచివాడు. ఊళ్ళోవాళ్ళూ తోటి పిల్లలూ తండ్రిని అవమానించటం వాడికి నచ్చదు. ఫ్యొడార్ ఇంటి పని పూర్తి చేశాకా యెగార్కి ఎక్కడా కొత్త పని దొరకటం లేదు. ఇక చదవండి:—

3

కొత్త ప్రదేశంలో యెగార్ పొలుష్కిన్‌కి అదృష్టం కలిసి రాలేదు. మొదటి రెండు నెలలు ఫ్యొడార్ ఇపటొవిచ్ ఇల్లు కట్టటంలో సూర్యోదయం నుంచి సూర్యాస్తమయం వరకు పనిచేస్తున్నప్పుడు అంతా బాగానే ఉన్నట్టు అనిపించింది. ఫ్యొడార్ ఇపటొవిచ్ అతడికి దారి చూపినప్పటికీ, అతడిని ఒత్తిడి చేయలేదు – అలా చేస్తే ఇల్లు బాగా తయరై ఉండేది కాదు. నిపుణుడైన వృత్తికారుడిని హడావిడి పెట్టకూడదు – నిపుణుడు తనకు తానే యజమాని: అతనిని పనిలో పెట్టుకున్నవాళ్లకి ఆ విషయం తెలుస్తుంది. యెగార్ చుట్టూ ఫ్యొడార్ తిరిగేవాడు కానీ అతడిని ఎప్పుడూ నిజంగా తొందరపెట్టలేదు. యెగార్ తన మనస్సు చెప్పినట్టు పనిచేసేవాడు: కాసేపు పని చేస్తే, కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకునేవాడు, ఒక్కొక్కసారి కొంచెం దూరం జరిగి చేసిన పని ఎలా ఉందో చూసేవాడు. పనిలో ఎక్కడా తొందరపడలేదు, హడావిడి చేయలేదు. నిదానంగా, ప్రశాంతంగా మధ్యమధ్యలో చుట్టకాలుస్తూ చేశాడు. ఆ పని అతడికి, అతని కుటుంబానికి తిండిపెట్టింది, అతడికి ఒక పాత ప్యాంటు, ఒక ఇల్లు ఇచ్చింది. జరిగినదానికి యెగార్ బాధపడటం లేదు, కోపమూ లేదు: చట్టప్రకారం ఒప్పందంలోనివన్నీ పూర్తి అయ్యాయి. కొత్త ఇంట్లో స్థిరపడటానికి అతడికి పదిహేను రోజులు పట్టింది, ఒక వారం రోజులపాటు దానిని ఆస్వాదించాడు. ఆ తరువాత పనికోసం వెళ్లాడు. ఈసారి బంధువులకు ఇల్లు, సదుపాయాలు కల్పించటానికి కాదు, తన పొట్టకూటికి.

వడ్రంగి ఎంతైనా వడ్రంగే: అతడు పని వెతుక్కోనవసరం లేదు, పనే అతడిని వెతుక్కుంటూ వస్తుంది. అంతే కాకుండా అతడి పనితనాన్ని ఊరంతా చూసింది – గొడ్డలితో అతడు చేసిన కోడిపుంజు కూత ఇంటి కప్పు మీదనుంచి దిగంతాలవరకు వినిపిస్తున్నట్టు ఉండేది. స్థానిక భవన నిర్మాణ సంస్థలోని వడ్రంగుల బృందంలోకి అతడిని తీసుకున్నారు. అయితే, నెలరోజులు గడిచిన తరువాత…

“పొలుష్కిన్! ఆ గోడను పట్టుకుని ఎంతసేపు వేలాడతావు?”

“అదీ, ఇక్కడ… ఈ రెండు చెక్కలు సరిగా కలవలేదు.”

“ఆ చెక్కలను వదిలిదొబ్బు! నువ్వు ఏమైనా ఇక్కడ ఉండబోతున్నవా ఏమిటి? మన కోటాలు, బోనస్ లు-“

“అవుననుకో, కానీ ఇక్కడ మనుషులు -“

“ముందు ఆ నిచ్చెన దిగు! మరో పనికి పద!”

“కానీ, ఈ ఖాళీలు… “

“కిందకి దిగమని చెప్పాను!”

యెగార్ కిందికి దిగిరాక తప్పింది కాదు. కిందికి దిగి మరో పనికి వెళ్లాడు. కానీ తను చేసిన పనిని చూడటానికి తానే సిగ్గుపడ్డాడు. ఫోర్ మాన్ నిరంతర తిట్లతో తరువాత పని నుంచి కూడా కదిలి మరొక పనికి కదిలాడు, మరొక బహుళ అంతస్తుల భవనం. అక్కడ ఏదో పని చేసేవాడు. ఆత్మ సంతృప్తి కలిగేలా పనిచెయ్యనివ్వకుండా అతడిని ఒకచోటునుంచి ఇంకోచోటుకు లాక్కెళ్లేవాళ్లు. అలా ఒక నెల గడిచిన తరువాత ఒక రోజు ఇంకా అయిదు గంటల పని ఉండగానే యెగార్ తన గొడ్డలి తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరాడు.

“నేను అక్కడ పని చెయ్యలేను, టీనా. నువ్వు కోపం తెచ్చుకోవద్దు. అక్కడ ఎవ్వరూ పని చెయ్యరు – అంతా పైపై నాటకం.”

“ఎందుకూ పనికిరాని ఏమీ చేతకాని నా జీవితానికి పట్టుకున్న దరిద్రమా!”

“అహ్, ఆఁ… అలాగే ఉన్నట్టుంది…”

అతడు మరొక బృందంలోకి మారాడు, మరొక సంస్థకి మారాడు, ఆ తరువాత మరో చోటుకి మారాడు. ఎక్కడా నిలకడగా ఉండలేకపోయాడు, ఎక్కడా అతడికి శాంతి దొరకలేదు. అన్ని రకాల తిట్లు భరించాడు. కానీ ఏదో చేశామంటే చేశామనే పనితో మాత్రం అతడు సర్దుకుపోలేకపోయాడు. అతడు ఒక పనినుంచి మరొక పనికి, ఒక బృందం నుంచి మరొక బృందానికి మారుతూనే ఉన్నాడు. చివరికి అతడు వెళ్లని ప్రదేశం లేదు, చూడని బృందం లేదు. దాంతో అతడు రోజు కూలీగా మారాడు. అంటే ఎక్కడ పని దొరికితే అక్కడికి వెళ్లాలి, ఏ పని చెబితే అది చేయాలి.

అయితే, ఇక్కడ కూడా ఏదీ సాఫీగా సాగలేదు. అది మే నెల, గడ్డకట్టిన మంచు అప్పుడే కరిగింది. మురుగునీటి వ్యవస్థ కోసం కాలవ తవ్వే పనిని అతడికి అప్పగించారు. ఫోర్‌మాన్ స్వయంగా కట్టెపుల్లలకు తాడు కట్టి నేలలోకి దించాడు, గడ్డపారకు గుర్తుపెట్టి ఎంత లోతు తవ్వాలో చూపించాడు.

“ఇంత లోతు తవ్వాలి, పొలుష్కిన్. దారం వెంట తిన్నగా తవ్వు.”

“అలాగే.”

“మట్టిని ఎటుపడితే అటుకాకుండా అంతా ఒక వైపుకి వెయ్యి.”

“అలాగే…”

“ఇంత పని చెయ్యాలని నీకు చెప్పను. నువ్వు మనసుపెట్టి చేస్తావని నాకు తెలుసు. కానీ కనీసం -“

“నువ్వేమీ ఆందోళన పడవద్దు.”

“సరే, పొలుష్కిన్. ఇక పని మొదలుపెట్టు.”

చేతుల్లో ఉమ్మి ఊసుకుని యెగార్ పని మొదలుపెట్టాడు. నేల గుల్లగా ఉండి తవ్వుతుంటే కమ్మటి వాసన వస్తోంది. పారకి మట్టి ఏమాత్రం అంటుకోవటంలేదు. మట్టినుంచి వచ్చే నునువెచ్చని వేడిమికి యెగార్ సంతోషించాడు, సంతృప్తిచెందాడు. ఒకప్పుడు తమ ఊళ్లో పనిచేసినట్టు ఆనందంగానూ, శ్రద్ధతోనూ పనిచేయసాగాడు. మే నెల సూర్యుడు కాంతివంతంగా ఉన్నాడు, పిచ్చుకలు సంతోషంగా కిచకిచలాడుతున్నాయి, ఆకాశం ముదురు నీలం రంగులో మెరుస్తోంది, గాలి సజీవంగా ఉంది! మధ్యమధ్యలో చుట్ట కాల్చే సంగతి కూడా మరిచిపోయి పని చేస్తున్నాడు యెగార్. కాలవ అడుగు, గోడలు ఎప్పటికప్పుడు చక్కగా చెక్కుతున్నాడు.

ఎందుకైనా మంచిదని మూడుగంటల తరువాత పని ఎలా జరుగుతోందో చూడటానికి వచ్చిన ఫోర్‌మాన్ అతడు చేసిన పనిని చూసి ఉత్సాహంగా, “నువ్వు చాలా పనిమంతుడివోయ్, పొలుష్కిన్!” అన్నాడు. అంతే కాదు, “నువ్వు పని చేస్తున్నట్టులేదు, చక్కని దస్తూరితో రాస్తున్నట్టు ఉంది!” అని మెచ్చుకున్నాడు కూడా.

యెగార్‌కి రాయటం అంత బాగా రాదు, అందుకని అతడి ప్రశంసను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు. కాని అతని గొంతులో మెచ్చుకోలు స్పష్టంగానే తెలుస్తోంది. అంతటి మంచి మనిషిని మెప్పించటానికి యెగార్ మరింత శ్రమించాడు. పని గంటలు పూర్తి అయ్యే సమయానికి ఆ రోజుకి ఎంత పని జరిగిందో చూద్దామని వచ్చిన ఫోర్‌మాన్‌కి మూడు రోజులలో తవ్వాల్సినంత కందకం పూర్తయ్యి కనపడింది.

“మూడు రోజుల పని చేశావు!” కాలవ పక్కన నడుస్తూ ఆశ్చర్యపోయాడు ఫోర్‌మాన్. “పొలుష్కిన్, అందరిలోకి నువ్వు చాలా పనిమంతుడివి. నిన్ను -“

అతడి మాటలు మధ్యలోనే ఆగిపోయాయి. తాడు వెంట తిన్నగా ఉన్న కందకం ఒక గడ్డి దుబ్బు – అదేమంత పెద్ద దుబ్బు కాదు – చుట్టూతా ఒంపు తిరిగి మళ్లీ బాణం మాదిరి తిన్నగా దూసుకుపోయింది. తన కళ్లను తానే నమ్మలేక ఫోర్‌మాన్ చిత్రంగా ఒంపు తిరిగిన కాలవనీ, ఆ గడ్డి దుబ్బుని కాసేపు మార్చి, మార్చి చూసాడు. చివరికి తన వేలు చూపిస్తూ, “ఏమిటది?” అని అడిగాడు. అతడి మాట గుసగుసలాడినట్టు ఉంది.

“చీమలు,” యెగార్ వివరించాడు.

“ఏం చీమలు?”

“అహ్, ఆఁ… అవి నీకు తెలుసుగా… ఎర్ర చీమలు. మొత్తం కుటుంబం ఉన్నట్టు అనిపించింది- వాటి ఇల్లు, పిల్లలు. వాటి ఇల్లు ఆ గడ్డి దుబ్బులో ఉంది. “

“వాటి ఇల్లు అనేనా నువ్వు అంది?”

“అహ్… నీకు తెలుసుగా, చూస్తే అలా అనిపించింది-“

“చూస్తే నీకు అలా అనిపించింది కదూ?”

ఆ మాటలు యెగార్‌కి ఏదో ఉపద్రవానికి సూచికగా అనిపించి వాటిని తిరిగి ప్రస్తావించలేదు. అంతకు ముందు చేసిన ప్రశంసకు అతడు అర్హుడే, నగరపాలక నిర్మాణానికి దారిలో ఉన్న చీమల పుట్టను కాపాడటానికి అతడు తన సొంత చొరవతో చర్య తీసుకున్నాడు. అందుకనే అతడు ఉత్సాహంగా, “ఏ కారణం లేకుండా దానిని ధ్వంసం చేయటమెందుకు? నేనే దాని చుట్టూతా తవ్వితే పోలా అనుకుని-“

“మరి నేను వంకర పైపులు ఎక్కడనుంచి పట్టుకురాను? దాని గురించి ఏమైనా ఆలోచించావా? పోతపోసిన ఇనప పైపులలో మలుపు తిప్పటానికి ఎవరి తల పెట్టాలి? దాని గురించి ఆలోచించావా? దేవుడా, ఇతనితో ఎలా…”

చీమలపుట్టను తప్పిస్తూ వంకరగా తవ్విన కాలవ గురించి ఫోర్‌మాన్ కనపడినవాళ్లకి, కనపడని వాళ్లకి అందరికీ చెప్పాడు. దాంతో యెగర్‌కి తల ఎక్కడ పెట్టుకోవలో తెలియలేదు. అయితే యెగార్‌కి ఉన్న అత్యంత సహనశక్తితో దీనినంతటినీ ఎలాగో భరించాడు, వెర్రి నవ్వు కూడా ఒకటి నవ్వేవాడు. కోల్కా మాత్రం తల నుంచి పాదాల దాకా దెబ్బలతో తిరుగుతున్నాడు. ఆ దెబ్బలను యెగార్ వెంటనే గమనించాడు. కానీ, కొడుకుని ఏమనకుండా ఒంటరిగా విడిచిపెట్టాడు, ఒక నిట్టూర్పు వదిలాడంతే. అయితే ఒక వారం తరువాత కోల్కా వాళ్ల టీచరు యెగార్‌ని వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.

“యెగార్ సవెలిచ్ పొలుష్కిన్ మీరేనా?”

యెగార్‌ని అతని పూర్తి ఇంటిపేరుతో ఎవరైనా పిలవటం అరుదు, చాలా చాలా అరుదు! పిట్టంత ఉన్న ఈ అమ్మాయి ఎంతో గౌరవంగా సంభోదిస్తోంది.

“అయిదు రోజులనుంచి కోల్కా బడికి రావటంలేదని మీకు తెలుసా?”

“ఏమయ్యింది?”

“ఎవరో అతణ్ణి బాగా ఇబ్బంది పెడుతున్నట్టున్నారు, యెగార్ సవెలిచ్. ముందు అందరితో గొడవలు పెట్టుకున్నాడు, ఆ తరువాత కనపడకుండా పోయాడు. నిన్న బజారులో కనపడ్డాడు. ఏం జరిగిందని అడిగే లోపల పారిపోయాడు.”

“వాడి పద్ధతి బాలేదు.”

“అతనితో మాట్లాడండి యెగార్ సవెలిచ్. కానీ అతడిని కోప్పడకండి: చాలా సున్నిత మనస్కుడు.”

“తప్పకుండా మాట్లాడతాను. మీరు ఇంత శ్రమ తీసుకున్నందుకు ధన్యవాదాలు.”

Posted in 2014, మార్చి, హంసలను వేటాడొద్దు and tagged , , , , , , , , , , , .

డియర్ రీడర్:— రచనతో సంబంధంలేని వ్యాఖ్యలు వద్దు. సంయమనం లేని, ఎవరికీ ఉపయోగం కాని వ్యాఖ్యలు వద్దు. నింద వేరు విమర్శ వేరు, ఎవర్నీ గాయపరచకుండానే విమర్శించవచ్చు. పుల్లవిరుపుగా తీసిపారేయటం వల్ల అసహనం ఉపశమిస్తుందేమో, అంతకుమించి ఒరిగేది లేదు. ఏదైనా నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో కాస్త సున్నితంగా, విశదంగా చెప్పండి. వీలైనంతవరకూ మారుపేర్లు వద్దు. మీ వ్యాఖ్యలు పరిశీలన తర్వాతనే ప్రచురింపబడతాయి. వ్యాఖ్యల్ని ఎడిట్ చేసే అధికారం పత్రికకి ఉంది.