jeediki raju evaru

జీడికి రాజు ఎవరు?

Download PDF   ePub   MOBI

ఇంక టెంత రిజల్సొస్తాయనగాను. అల్లంత దూరాన్న పట్టాలు కలిసిపోయే చుక్క మీద ఊగూగే ఆవిర్లు రేపుకుంటూ ఎర్రటెండ. ఇంత పిసరూ గాల్లేదు, ఆకైనా అల్లాడ్డంలేదు. బొగ్గుల కుప్పలు, ఐరనోర్ కుప్పలని దాటుకోని ఎదర చూపందినంత మేరా తోమిన గళాసా లాగ మెరుస్తున్న పట్టాల డౌనంట గేంగిమేన్లు తొయ్యకుండానే క్లిట్టక్ కడకడ, క్లిట్టక్ కడకడామని జారిపోతున్నాది మా ట్రాలీ. ఎక్కడా పిట్ట మనిషి ఐపు లేడు. త్రాగే నీరు కొలాయి ముందర మెడకాయ పిక్క ముందుకీ వెనక్కీ కదుల్తుంటే గళాసా ఎత్తిపోసుకుని తువ్వాలతో విసురుకుంటూ బొగ్గు జెట్టీల మేస్త్రీ ఒకాయన చూపులోకొచ్చి వెనక్కి దాటిపోయేడు. జేగురు రంగు ఇనప చెక్కల ఫెన్సింగవతల్నుండి బూరుగు చెట్టు రైల్వే రంగు ఆకులూ కొమ్మలూ చుట్టుకుని ఇవతల ప్లాట్‌ఫారం మీదికి దిగి వంగిపోయి ఇలా…గ్గున్నాది. ఆకు, కాయ, రెమ్మయినా అల్లాడకుండా ఓ కదలకుండా మెదలకుండాను. గుడ్డ గొడుగు కింద ఇనప బద్దల బెంచీ మీద మయాన్న పెద్దెంకట్రావు గారు, సైడుకొదిగిపోయి చిన్నెంకట్రావు గారు, గేంగిమేన్లు ఫిట్టరా కూచోగా మిగిల్న ఈరిక ముక్కలోనే ఒక్క పిర్ర ఆనుమీద కూచోని నీను. దాటిపోతున్న గూడ్సు ప్లాట్‌ఫారాన్నీ, బొగ్గుల కుప్పల్నీ, ఐరనోరు కుప్పల్నీ, నల్లటి బొగ్గు నేల మధ్యన అద్దంలాగ మెరుస్తున్న బురద బందలోన ఆకాశానికి మోరలెత్తి నిర్వికారంగా నిలబడ్న గేదెల్ని చూసుకుంటూ నా బుర్రలోన ఒక్క తలంపూ లేదు. పీటీడబల్యా గారు ఎయిట్‌నైన్ అప్పులోన రప్పించుకున్న పేపరు చుట్ట సగం చదివి చెమట చేతిలో తడీగా నలుగుతున్నూసు తప్ప ఇంకొకూసు లేదు.

బొగ్గు జట్టీల ప్లాట్‌ఫారం చివార్న తేగల ముసిల్దాయి జంగిడి ముందర బండాపించి బైనాక్లర్స్ తీసిమ్మన్నారు పెద్దెంకట్రావుగారు. ట్రాలీ తోసే గేంగిమేన్లిద్దరు, ముందర పీటీడబల్యా గారి కాళ్ళకాడ మెట్టుమీద కూచున్న కీమేనూ ముగ్గురూ చెంగున మెట్లంగి మీదగ్గెంతీసి, ఎర్ర తలపాగాలు ఇప్పి మళ్ళీ బిగించి కట్టుకుంట్నారు. చిన్నెంకట్రావుగారు టర్నౌట్స్, చింక్సులు, ట్రేకీలు ఫిష్‌ప్లేట్ల బేంకింగులు చూసుకుంటూ ట్రేక్కిటూ అటూ కలదిరుగుతుంటే గేంగిమేన్లోన వొగిసినాయన ఇనప రాడ్డుతోటి ఫిష్‌ప్లేట్స్ చుట్టు కంకరని పొడిచి చూస్తున్నాడు. పెద్దెంకట్రావుగారు పట్టాలు చూపుకందినంతమేరా బైనాక్లర్స్‌తో చూసి ‘ఇంక వెల్దాం పదం ‘ డన్నట్టు సంజ్ఞ చేసేరు. గేంగిమేన్లు, కీమేనూ అప్పుమీదికి ముగ్గురు కుడబలుక్కుని తొయ్యడాలకి రడీ అవుతుంటే కటకం కిష్టమూర్తి గారాలావిడి హాడావుడిగా పరిగెట్టుకోనొచ్చి కేరేజీ వైరుబుట్ట చిన్నెంకట్రావుగారి కాళ్ళ దుక్కు బెంచీకిందకి సర్దీసి ‘ఒస్తాను ‘ అన్నట్టుగా నవ్వీసే ఏం మాటాడకుండా ఫెన్సింగవతల గన్నేరు చెట్లెనకాల కోర్టర్స్ దుక్కెళిపోయింది. చిన్నెంకట్రావుగారు ఆవిడి కేరేజీ బుట్ట సర్దడానికని ఎత్తిన కాళ్ళు ఇరుగ్గా మళ్ళీ కర్ర నేల చెక్కలమీద కూర్చున్న గేంగిమేన్లకి తగలకుండా ఎత్తి పెట్టుకుని బెంచీ మీద ఇటూ అటూ సర్దుకున్నాడు. పెద్దెంకట్రావుగారు చెమటలో తడిసిన తెల్లటోపీ లబ్బరు తాడుతో గెడ్డాన్ని గోక్కుని రుమాలతో మొహం తుడుచుకుని నిద్దరాపుకోలేక అవస్థ పడుతున్నారు. ట్రాలీలోన మొత్తం ఏడుగిరిమీ అలాగే జోగుతున్నాము. నా ఎదురుగా బెంచీ చివారకి చిన్నారివలస ఓయీసీ మార్షలింగ్ యార్డ్లో ఫిట్టర సగం బెంచీ అంచునీ సగం గాల్లోనీ కూర్చుని జోగుతున్నాడు. ఆయన పక్కని కొత్తగా జాయినయిన పండావోల ఎన్నెమ్మార్ కుర్రోడు తెల్లచొక్కా ఖాకీ పేంటు మీదకి చెమట్లు ధారలు ధారలు కారిపోతుంటే నోరెల్లబెట్టుకోని కుదుపు కుదుపుకీ ఉలిక్కిపడిపోయి లెగిసినప్పుడల్లా ట్రేక్‌ని ఐరనోర్ జెట్టీల్ని అపనమ్మకంగా విచిత్రంగా చూసుకుంటున్నాడు. పెద్దెంకట్రావు గారు ఎండ మొహమ్మీద పడీటప్పుడల్లా మొహం గొడుగు నీళ్ళోకి లాక్కుని కాళ్ళు ఇంకొంచెం నిగడదన్నీసి గుడ్డ గొడుగు లోపటకి మొహం వెనక్కి వేలాడేసుకుని PTWI అని కుట్టిన చొక్కామీదనుండే గుండీలిప్పిన బొజ్జని ఉండుండి తడుముకుంటూ మాగన్నుగా జోగుతున్నారు. చిన్నెంకట్రావుగారు అటుసైడు తిరిగి కూర్చున్నా ఆయన చెంప, కాయ బుగ్గ, ఎత్తు పన్ను కనిపిస్తున్నాది. ఏమీ కారణం లేకుంటానే ఎప్పుడూ నవ్వుమొఖం వేసుకోని కిళ్ళీ చారల ఎత్తుపళ్ళమీదన పైపెదఁవు విప్పార్చుకోని చిద్విలాసంగాను. ఉండుండి ఇనప చెక్కబల్లల నేల బద్దల మజ్జిలోనుండి ట్రేక్ ఇనస్పెక్షన్ చేస్తున్నట్టుగ వంగి చూసి మళ్ళీ కళ్ళు మూస్సుకోని. ఓయీసీ ఫిట్టర కళ్ళ చివార్లనుండీ నేను ఎటుదుక్కో చూస్తున్నంత సేపూ నాదుక్కు చూసి, నేనూ ఆడివైపు తిరిగీసరికి చూపు అటు తిప్పుకున్నట్టుగ, కళ్ళు సగం మూసుకున్నట్టుగా. బెంచీ వెనక్కి వాలిపోయి ఎటూ చూణ్ణట్టుగ చేతిలో కేరేజీ పట్టుకోని ఏమీ చూణ్ణట్టుగున్నాడు గాని. తీరా నేనూ అతన్ దుక్కు చూస్సరికి ఈమాటు తన మాను తనే ఎండకి వేలిపోతున్న డేరా గుడ్డ గొడుగు కప్పు మూలల్లోకి చూసుకుంట్నాడు. కావాలని. అంత మండిపోతున్న ఎండ ధనరు మళ్ళీ బొగ్గుల కుప్పలు ఐరనోరు కుప్పల మీదా ఉండుండి గంధకం కుప్పల మీదా ఇనప ధూళీ అట్టలు కట్టిన మెట్లంగి నేలల మీద పడీ ఈడ్చి కొడుతుంటే ఈ నిప్పుల బండీ మీద కళ్ళు తెరిచి కుదురుగా కూర్చోడం ఎవరివల్లా కాడం లేదు. నేనూ సగం కళ్ళు మూసుకునే కూచున్నాను. గేంగిమేన్లు ఇందాక అప్పెక్కించీసేక ఇంక గుమడగెడ్డ బ్రిడ్జీ వరుకూ సుమారొక మైలు దూరం ఎక్కువేమీ తొయ్యక్కల్లేదు. పెద్దెంకట్రావుగారు నిద్దట్లో ఉన్నట్టుగే ఉండీ ఎక్కడన్నా స్పీడు తక్కువైనా మరీ ఎక్కువైపోయినా ఉట్టుట్టికే గొంతు సవరించుకుని దగ్గుతారు ‘ఉగ్ఘుమ్ .. ఉమ్మ్….హుగ్ఘుం…’ అని ‘ఎందుకర్రా? అంతిది..!’ అన్నట్టుగ. ఈ ఎండ దెబ్బకి టక్కుపెట్టీసి అదీ లేదు. 

Posted in 2013, Uncategorized, కథ, డిసెంబరు and tagged , , .

4 Comments

  1. చాలా చాలా గొప్ప కథ. ఇంతకంటే ఎక్కువ చెప్పాలని ఉన్నా వాడి చినిగిన నిక్కర్లోంచి కనిపిస్తోన్న రెండు పిర్రలు నా కళ్లల్లోకి రెండ్రెండు చుక్కలుగా రూపాంతరం చెందుతోన్న ఈ సమయంలో ఇంతకన్నా ఎక్కువ చెప్పలేను. ఇక వెళ్లాలి. సీతాకోక చిలుక ఎగిరిపోయిన దారిని వెతుక్కుంటూ.

డియర్ రీడర్:— రచనతో సంబంధంలేని వ్యాఖ్యలు వద్దు. సంయమనం లేని, ఎవరికీ ఉపయోగం కాని వ్యాఖ్యలు వద్దు. నింద వేరు విమర్శ వేరు, ఎవర్నీ గాయపరచకుండానే విమర్శించవచ్చు. పుల్లవిరుపుగా తీసిపారేయటం వల్ల అసహనం ఉపశమిస్తుందేమో, అంతకుమించి ఒరిగేది లేదు. ఏదైనా నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో కాస్త సున్నితంగా, విశదంగా చెప్పండి. వీలైనంతవరకూ మారుపేర్లు వద్దు. మీ వ్యాఖ్యలు పరిశీలన తర్వాతనే ప్రచురింపబడతాయి. వ్యాఖ్యల్ని ఎడిట్ చేసే అధికారం పత్రికకి ఉంది.